Adverteren? Klik hier voor de nieuwe tarieven.

hartritmestoornissen

Pat | email | 26-01-2004

Drie maand geleden heb ik hartritmestoornissen gekregen na een voetbalwedstrijd(linkervoorkamerfibrulatie).Ik neem nu sotalex en buiten wat psychische moeilijkheden is de rest in orde.Heeft iem.ervaring met dit probleem?De ene dokter zegt dat ik mag sporten de andere raad mij dit af.In mijn vrije tijd ga ik regelmatig lopen en vraag mij af of dit kwaad kan?

Hardloopaanbiedingen.nl | Dé online hardloopspecialist

Frank | email | 17-05-2007

@Hans
Paar vraagjes:
Houdt de terugval in dat je om de 2 maanden weer een aanval van AF terug krijgt? Zo ja, hoe hevig zijn die aanvallen dan? Hoeveel Tambocor slik je nu?
Gek dat jij de eerste 3 mnd niet mocht sporten. Ik mocht alleen de eerste 2 weken niet tillen vanwege mijn liezen... Ik gebruikte Sotalol voor de ingreep. Van Sotalol had ik minder bijwerkingen dan van de Tambocor, behalve dat het mijn conditie ook volledig wegnam. Ik heb wel het idee dat Tambocor veel beter tegen de ritmestoornis zelf werkt.

Biatch | 17-05-2007

@Mike! da's toch keipositief!

@Frank, klote zeg, kijk eens of je van medicatie mag veranderen samen met je cardio! Laat je niet uit het veld slaan hoor probeer het toch weer op te pakken, als je helemaal niks gaat doen gaat je lichaam en geest achteruit. zelfs ik geef moed niet op en heb echt niet veel te makken met mijn enkel! Ik ga er toch weer helemaal opnieuw voor, moet bij nog bij minder dan 0 beginnen.

@Hans wat goed zeg! Je eigen lichaam weer vertrouwen, en dat huilen ik herken het, had het na mijn eerste ritje op de mb dat ik na het gebeuren weer eens pittig 35 km. durfde te fietsen. Het gevoel dat ik weer iets kan..... heftig.

Het liefst had ik van cardio een gebruiksaanwijzing van mijn eigen lichaam, wat wel wat niet........ maar dat kunnen ze niet geven..... helaas :)

Succes allemaal

Hans | 18-05-2007

@ Frank,

Ik gebruik nu 150 mg Tambocor. In november kreeg ik voor het eerst Sotalol (veel AF), een paar weken daarna Tambocor erbij. Heftige bijwerkingen (o.a. impotentie). In april ging de Sotalol eraf; sindsdien heb ik weinig last, maar je weet natuurlijk niet wat er gebeurt als je ook met Tambocor stopt.

Nu ben ik aan het opbouwen. Ik heb het gevoel dat het langzamer gaat dan normaal voor mijn lichaam. Maar alos je het gevoel heb dat je uit het dal aan het klimmen bent is dat niet meer zo erg, vind ik.

Panhuyzen, sportcardioloog, hield het 3 maanden lang op wandelen, rustig fietsen, golf (!). Ik stuur je op je eigen mail een artikel van haar over dat onderwerp. Als er meer belangstellenden zijn op deze site hoor ik het graag.

@Biatch,

Niemand kan je bij de hand nemen, want niemand voelt wat jij voelt. Ook al heb ik begeleiding, toch neem ik vaak mijn eigen beslissingen. Maar het geeft wel een beschermd gevoel als iemand die er verstand van heeft de lijnen uitzet en de grenzen aangeeft. De doorsnee cardioloog kan dat niet, daarom ga ik ook naar Papendal.

Groetjes,
Hans

Hans | 18-05-2007

@ Frank,

Nog een vraagje vergeten: aanvallen had ik eind december, begin maart en gegin mei. In maart in elk geval met korte runnetjes van AF.

Het is telkens een week waarin ik me niet goed voel. Druk op de borst, weinig energie. Hartslag is overwegend normaal. Inge, ook op deze site, schreef dat ze daar iets van herkende.

Groet,
Hans

Suzanne | 19-05-2007

Aan Bieke,

Ik las dat jij ook aan de vitaminenkuur bent begonnen. Ik zou graag weten hoe het nu met je gaat. Mijn aanvallen van atriale tachycardie bleven al enkele weken helemaal weg, niet te geloven. De overslagen zijn er nog wel.

Fred | 20-05-2007

Laatst liep ik een loop van 10 km, en na zo'n 2 km kon ik ineens het tempo van het groepje waarin ik liep niet meer bijhouden. Hoewel het lopen helemaal niet lekker ging heb ik de race toch uitgelopen, en na afloop bleek ik een tachycardie te hebben (HR ca 230).

Er is bij mij in het verleden van alles onderzocht; ik heb WPW met maar weinig problemen. Van de cardiologen heb ik altijd intensief mogen hardlopen.
Enkele keren per jaar tijdens training heb ik een tachycardie, maar als ik dan stop is het na 5 minuten over.
Tijdens een wedstrijd heb ik nog nooit problemen gehad.

Maar nu heb ik, zonder het te merken waarschijnlijk 8 km doorgelopen met een tachycardie, en ik ben daar toch wel flink van geschrokken. Ik heb geen idee welk risico ik daarmee heb gelopen.

Weer een keer de hele batterij onderzoeken (zoals EFO) levert waarschijnlijk niets nieuws op. Stoppen met wedstrijden wil ik niet. Dus wat nu? Wedstrijden lopen met medicijnen? Of met een HRM die een tachycardie correct detecteert (bestaan die)?
Heeft iemand vergelijkbare ervaringen?

Ik vraag me ook af waarom ik nog nooit een tachycardie heb gehad tijdens een wedstrijd. Zouden de endorfinen ertegen helpen?

Ivan | email | 20-05-2007

@Danny.
Ik neem ook Apocard retard 150.Ik kan deze goed verdragen en ben er goed mee geholpen.Ik vraag mij dus ook af of die voorkamerfibrilatie niet komt van te intensief trainen.Het is telkens begonnen na zo een sessie.
Mijn Cardioloog zegt dat hij bij mij pas over minimum 5 jaar een ablatie kan uitvoeren.De technieken staan nog niet op punt zegt hij.

Danny | email | 20-05-2007

@Ivan
Dat had mijn cardioloog in eerste instantie ook gezegd, maar toen ik hem zei dat mijn broer succesvol een ablatie heeft gehad bij prof. Heidbüchel, heeft hij me toch naar hem doorverwezen. Dat wil nog niet zeggen dat ik ook een ablatie krijg. Heb ondertussen na het afbouwen van de sotalol toch weer af en toe een overslag.

Mieke | 21-05-2007

@Danny

Bij prof Heidbüchel ben je alvast in super handen. Hij zal je alleszins een eerlijk advies geven.
En ablatie nog niet op punt? Alleszins ik heb er geen spijt van dat ik ze heb laten doen.

Peter | email | 21-05-2007

@ Hans

Zou je me dat artikel ook naar mij kunnen mailen?

Ben er erg benieuwd naar. Ben zelf een type dat niet rustig kan sporten, altijd vol erin zal ik maar zeggen.

Kan je ook begeleiding (vergoed door zorgverzekeraar) krijgen om weer beginnen met sporten zoals sportschool?

justine | 21-05-2007

@fred

mijn probleem is ongeveer gelijkaardig aan het jouwe, bij het sporten treden de tachycardieen heel snel op, sport ook heel vaak door met tachycardy; pas als ik stop gaat het binnen enkele minuten over ..

op je vraag ofdat het gevaarlijk is, het is gevaarlijk als het niet te vaak en niet te lang voorkomt, anders heeft het na een tijd uitzetting van het hart tot gevolg.
Medicatie om de stoornis onder controle te houden heeft als grootste bijwerking vermoeidheid (naar mijn ervaring toch) dus competitie is dan niet meer zo evident.
ik heb er heel vaak last van daarom denk ik aan een aangepast fitnesschema met iemand die ervoor opgeleid is je hartritme onder controle te houden, heeft iemand hier nog ervaring mee toevallig?
en normaal gezien zorgt stress (endorfine) er juist voor dat de kwaadaardige 'haard' nog extra geprikkeld wordt dus zou niet weten hoe het komt dat je dan geen last hebt..
groet justine

Peter | 22-05-2007

@ fred

Ik heb ook last van verhoogde ritmetijdens sporten. Ik haal vaak tussen de 220 - 230 hs/m. Maar een ritme van 250 -260 is ook erg normaal voor mij. Ik heb artriale tachycardie. Een kenmerk van artriale tachycardien is dat een ritmestoornis op elk moment begint en ook op elk moment weer afgelopen kan zijn. Wanneer ik op een hs van 140 a 150 fiets kan mijn hartslag in 3 seconden naar de hogere ritme's gaan. >220. Wanneer ik dan iets rustiger aan doe kan mijn hoge hartslag ook weer in 3 seconden naar rond de 110 gaan. Erg vaag dus. BIj mij hebben ze het wel ontdekt met een EFO. Ook ik ben van mening dat je door de tabletten erg vermoeid raakt. ( Ook door de ritmestoornis zelf). Dus liever onderzoeken en operatie dan teren op tabletten. Maar die keuze moet iedereen voor zichzelf maken.

Fred | 22-05-2007

@Peter

Een EFO is al eens gedaan. Daaruit volgde volgens de cardioloog dat de tachycardieen op zich niet gevaarlijk zijn. Daarom heb ik weinig zin in een ablatie, vooral ook omdat ik de laatste jaren niet zo vaak last heb.
Maar zo'n hele langdurige tachycardie had ik nog nooit gehad (normaal sport ik niet door), vandaar dat ik er toch wel van geschrokken ben.

Ook mijn ritmestoornis begint en eindigt trouwens altijd plotseling.

@Justine

Ik zou ook graag willen weten hoe ik mijn sport moet uitoefenen om zo weinig mogelijk last te hebben van tachycardieen. Het enige wat ik heb gemerkt is dat ik er bijna nooit last van heb als ik mijn hartslag langzaam laat oplopen (een duurloop waarbij je steeds wat sneller gaat lopen), zelfs als ik eindig op een hartslag van bijv 20 onder mijn maximum..
Als ik problemen heb is dat meestal als ik mijn hartslag snel omhoog laat gaan (bijv intervaltraining of fartlek).

Maar waarschijnlijk zijn dat soort zaken erg individueel. Bij mij zijn er bovendien jaren dat ik nauwelijks last heb, afgewisseld door periodes met ineens meer tachycardieen. En in periodes met meer last gebeurt het ook al bij matige inspanning.

Linda | email | 25-05-2007

amaj heb alles gelezen ,ik heb ook problemen in die aard,het is leuk te weten dat je niet alleen bent.ik heb van kinds af aan al problemen en zo draait heel je leven rond je hart .maar ben nu 52 en leef nog!durf al jaren niet meer sporten,of lopen ,jammer he en ik ben zo opgevoed dat je niet om de haverklap naar de dokter loopt,ik kan me niet voorstellen dat je geen zorgen moet maken ,erg he!!!

Triat Marc | email | 30-05-2007

Hoi,
Ik ben een man van 44jaar doe reeds 13jaar triatlon en heb reeds verscheidene jaren hartritmestoornissen.
Begin dit jaar was ik in volle voorbereiding om een ironman te betwisten. Februari ben ik naar de hartspecialist geweest om een alles laten te checken, ik kreeg slecht nieuws, mag nog wel sporten maar geen wedstrijden meer doen. Daar ging mijn droom. Wat er juist aan de hand is weet men niet, maar hij zei me dat ik meer kans heb om een hartstilstand te krijgen als een doorsnee iemand. Sindsdien ben ik echt niet meer gerust.Van de harspecialist moet ik mijn trainingen serieus afbouwen en mag ik niet boven de 130 harslagen sporten ?
3weken geleden heb ik toch maar eens een jogging meegedaan voor de fun, tegen 160 HF gelopen en heb hierbij geen hinder ondervonden. Een week nadien heb ik een recreatieve sprint triathlon meegedaan, tijdens het zwemmen en fietsen heb ik niet gemerkt, maar als ik begon te lopen na 200meter begon mijn hart rare kuren te vertonen, heb van Hartslag 160 naar 140 gegaan en nadien geen enkel probleem gehad en tegen 150 verder gelopen, van zodra ik daar boven ging was er precies terug een gewaarwording.
tja wat moet ik hier mee ??????

Biatch | 30-05-2007

Tja Triat Marc, join de club, triathlon Biatch hier, van zelfde laken een pak........ tel daar bij nog een 3dubbele enkelbreuk bij en je hebt het beklaagdebankje bij elkaar.

Ik zou dus echt geen risico nemen als ik jou was, ik ben dus wel door het hart omgekiept, laat bij jou niet eerst hetzelfde gebeuren voordat je jezelf pas in acht gaat nemen want dat zou een harde leerschool zijn.

Tis klote, gaat geen dag voorbij of ik heb er niet moeite mee, hou me vast dat er tig ergere dingen zijn, maar als het zo in je zit dan is het moeilijk loslaten.

Hou je aan het (wellicht voorlopig) advies, of ga verder, second opinion of zo maar ga niet dat doen wat ze juis niet adviseren. Tenzij je suicide bent natuurlijk :)

Heb het zelf nu kan voorlopig niet hardlopen dus me volledig op het fietsen gestort, maar als mijn hartslag rond 150 komt neem ik nu wel gas terug want ik moet er eigenlijk nog 20 bij tellen voor de betablokker. Hoe moeilijk ook om niet helemaal tot het einde te gaan, leven is me net wat dierbaarder.
Succes, ik weet wat je doormaakt.

Peter | 30-05-2007

Hallo. Ik krijg dinsdag een ablatie. Ik heb last van artriale tarchycardie. Maandag moet ik naar het ziekenhuis voor een echo van de slokdarm. Heeft iemand enig idee waarom ik dat zou moeten doen. Het enigste wat ik me kan bedenken is dat mijn tarchycardie niet meer naar normale toestand wou tijdens de efo en dat ik daarom schokken heb gehad. Iemand een andere verklaring?

tjinta | email | 31-05-2007

hallo allemaal, voor mij als beginnende atriumfibrilleerder is het werkelijk geweldig om deze site gevonden te hebben met zoveel lotgenoten.wat het voor mij extra moeilijk maakt is dat ik zelf arts ben en daardoor heel erg gefocussed ben op doemscenario's en alles wat mis kan gaan bij medicatie enzo.
ik ben 55 jaar. officieel is dit een aandoening van bejaarden , maar volgens mij zijn er meer jonge mensen hier op het forum die er last van hebben.
ik heb nu in 15 maanden tijd 3 aanvallen gehad. de eerste 2x kort. de laatste keer 36 u. ze wilden net cardioversie gaan doen toen het toch weer stopte. nu krijg ik sotalol waar ik me honds beroerd van voel.
nare dromen , naar lucht happen als een vis op het droge en algeheel suf en sloom
herkennen jullie dat?
is het bij jullie ook begonnen met af en toe een aanval en wordt het dan steeds erger?
ook al ben ik arts, het maakt me toch best bang dat ik nu ineens op mijn 55e hartpatient ben.............

tjinta | email | 31-05-2007

nog even een paar vraagjes van mij
1) in welke ziekenhuizen doet men ablatie via bevriezing?
2) suzanne, welke vitaminekuur gebruik jij??

anneloes | 31-05-2007

Peter,

Met een echo via de slokdarm kunnen ze naar je hartzakje kijken.Met een gewone echo niet.Dan kijken ze (tenminste dat is mij toendertijd vertelt)of er vocht achter zit

anneloes | 31-05-2007

Tjinta,

Er zijn in Nederland een aantal ziekenhuizen die het doen . Ik heb het laten doen in het EMC Rotterdam. Maar als je wat reactie doorleest op deze site komen er nog een heleboel ziekenhuizen te voorschijn waar ze het doen. Ook in België waar een heleboel positieve reakties van zijn. succes ermee

tjinta | email | 31-05-2007

hallo Anneloes, dank je voor je reactie.
ja , van Rotterdam wist ik het al ,maar ik vroeg me af of er nog meer ziekenhuizen in nederland zijn waar ze met bevriezing werken in plaats van verhitting. mocht iemand het weten dan hoor ik het graag . alvast bedankt en iedereen die binnenkort een behandeling moet ondergaan ; succes en sterkte!

tjinta | 31-05-2007

hallo Peter,
met een echo via de slokdarm kunnen ze beter zien of er stolsels in de atria zijn die los kunnen schieten tijdens de ingreep.
succes morgen en sterkte

inge | 31-05-2007

@tjinta : ik heb een vriesablatie gehad in belgië, maar dat deden ze daar zeker niet standaard. het apparaat hadden ze ook niet standaard ter beschikking, en hebben ze (tijdelijk?) erbij gehaald om bij mij een ablatie op een moeilijke plek te doen (vlak bij de AV-knoop).

en, shake hands, hier nog zo eentje die soms teveel weet .....ik ben dierenarts, en weet nog dat ik bij mijn eerste aanval dacht 'shit, dit gaat fout, dit eindigt in ventrikelfibrilleren'....
het heeft zo zijn voor- en nadelen om van sommige dingen op de hoogte te zijn - ook in ziekenhuizen was het niet altijd handig 'ik zou het toch wel weten, dus hoefden ze het mij maar half of niet uit te leggen'.

of nog zo eentje : ik verbeeldde me maar dingen, omdat ik teveel over de theoretische kant zat te prakkezeren....yeah, right, tot ze in een ander ziekenhuis wel degelijk de 'haard' vonden.

Suzanne | 01-06-2007

Aan Tjinta

Bij mij steeg het aantal aanvallen. Het begon op mij 28ste.Op mijn 53ste bijna alle dagen, gelukkig duurden ze nooit lang. De hevigheid bangelijk! Als het licht voor je ogen meetrilt.....!Men zegt je dan doodleuk of ijskoud "ja,t geeft bij jou storingen in de hersenen"! Jaren medicijnen, ablatie mislukt,hopeloos gaan zoeken en ongelovig aan een kuur begonnen. Ik neem nog wel mijn medicijnen maar heb het nu na een kleine 3 maand kuur van dr. Rath bijna niet meer. Ik doe verder, in de hoop mijn pillendoos na enige tijd wat lichter te maken. Ook de voortdurende overslagen, treintjes enz. zijn er nog nauwelijks. Een aanrader! Waarom proberen jullie het niet? De aanvallen brengen slijtage mee, en plezant is anders, toch?!!
Ga naar google, forum hartoverslagen,blz.11,
brief aan "Beste Riki " , van cardioloog dr. Rath.
Groetjes Suzanne.

tjinta | 01-06-2007

hallo Suzanne, hartelijk dank voor al je reacties. ik wil dit ook gaan proberen .weet je misschien waar ik die spullen kan kopen ? kan dat via internet of gewoon bij de drogist?
ik hoor graag van je

tjinta | 01-06-2007

inge, dank voor je reactie..........heerlijk om begrepen te worden en ik zeg je en dat zul je herkennen en misschien anderen ook wel , de angst vergalt mijn leven momenteel. ben de hele dag met mijn lichaamsgevoel en mijn hart bezig. durf niet meer op vakantie ver weg enzo. heel naar..............

* is er iemand op dit forum die weet van zichzelf of van andere dat het ook weer over kan gaan , vanzelf of nadat bv bloeddruk of suikerziekte behandeld zijn ?

Ivan | email | 02-06-2007

succesvolle (2de) ablatie van de longvenen gehad op 29/5 in UZ Gent. Problematiek: 9 jaar hartritmestoornissen en een eerste ablatie gehad in 2003.
UZ Gent is me ontzettend meegevallen en de procedure is nu geslaagd. Nu nog wachten op de opvolging en uiteraard zien wat mijn hart gaat doen bij het hernemen van inspanningen. (hoewel ik moet zeggen dat ik even goed aanvallen kreeg in rust - vooral na slechte nachtrust- , na alcoholgebruik en bij inspanningen).

inge | 02-06-2007

@ivan : gefeliciteerd, hopelijk wordt het vanaf nu alleen maar beter.

had jij vroeger op deze pagina niet gezegd dat ze jouw type ablatie pas over 5 jaar zouden kunnen uitvoeren?

ik ben ook in het uz gent geableerd, en ik zou er zo teruggaan (ware het niet dat ik er nog véél liever wegblijf...:-) )

hoe kwam het dat de ablatie in 2003 niet gelukt was?

inge | 02-06-2007

@tjinta : ik begrijp je schrik heel, heel erg goed, ik wou dat ik ze van je weg kon nemen, want dat is veruit het ellendigste aan de hele zaak.
ik heb mezelf nooit als een watje gezien als het om lichamelijke klachten gaat (en heb nochtans toch al één en ander meegemaakt), maar het halve jaar onzekerheid en angst over de klachten en waar ze vandaan kwamen vond ik echt moordend. ik heb echt zo vaak gedacht dat het misschien wel met me gedaan was dat ik er me op het laatst bijna bij neer kon leggen, dan was het maar zo.

die angst is nu weg, en dat alleen is al een verademing. maar ik merk wel dat ze snel terug op zou komen zetten als mijn hart weer aanstalten maakt om te gek te doen. 'een beetje gek' ben ik al aan gewend, maar het mag niet een bepaalde (angst-)grens overschrijden ;-).

Suzanne | 02-06-2007

Aan Inge,

Wat heb jij jouw angsten goed verwoord! Ik herken mijzelf helemaal, 28 jaar lang!Elke zin, elk woord!

Groetjes, het beste!!

Ivan | 02-06-2007

@Inge:
het moet dan toch een andere Ivan geweest zijn :-) Ik heb immers voor het eerst via dit forum gereageerd, al heb ik het al geruime tijd opgevolgd en met enkele mensen contact gehad via mail.
Mislukt in 2003. Succesratio van een ablatie is jammer genoeg nooit 100%. In 2003 sprak mijn cardioloog van 70% kans en ik hoorde blijkbaar bij de andere 30%.
Na een tweede ablatie verhoog je de slaagkansen, zo hebben ze mij ten minste uitgelegd. Ook nu nog is het té vroeg om definitief te zeggen dat het gelukt is; dat kan blijkbaar pas na 2 maanden. Ik had echter het 'geluk' dat ik hartritmestoornissen had vóór ik onder narcose ging en ze hebben tijdens ablatie kunnen vaststellen dat ritmestoornissen stopten en dat geeft toch echt wel hoop.

tjinta | 03-06-2007

hallo Inge,

dank je wel voor je begrip.ik ging er bijna van huilen toen ik het las. wat gek toch he dat het zo helpt en steunt om te weten dat anderen herkennen wat jij doormaakt, omdat ze het zelf ook meemaken.
het maakt ook gelijk mijn angst wat minder als ik lees hier op het forum dat er mensen zijn die deze klachten al jaren en jaren hebben.ik begrijp dat het met jou intussen beter gaat Inge,
ik heb ook gemerkt hier dat sommige mensen jaren aan de pillen zitten, terwijl anderen na 3 aanvallen al een longvenen ablatie krijgen .kennelijk wordt er dus lang niet altijd op dezelfde manier meeomgegaan. nogmaals dank en groetjes

Tjinta | 03-06-2007

hallo Anneloes,

ik zie dat jij ook de angsten herkende.
wat een impact heeft zoiets he op je leven !
zou je mij alsjeblieft nog kunnen vertellen hoe jij aan de vitamines van dr Rath komt?ik kan ze nergens bestellen via internet.
alvast dank!
groetjes

Suzanne | 03-06-2007

Tjinta,

Gewoon bij de apotheker! Hij moet er wel een deel zelf van samenstellen, maar dat was geen enkel probleem! Ik ben er zelf gelukkig om dat je 't wil proberen, ik heb immers weer een ander leven, en duim voor jou!!
Het beste allemaal!!!

theo | email | 03-06-2007

Ik heb al jaren een ernstig probleem van pijn en vermoeidheid in de quadriceps, als gevolg van overtraining waarschijnlijk.
In Belgie door tal van specialisten zeer uitgebreid onderzocht , doch zonder resultaat.
Kent iemand toevallig enkele ziekenhuizen/ universiteiten in Europa die tot de absolute top zouden behoren op het vlak van sportgeneeskunde ?

inge | 04-06-2007

@tjinta en suzanne : ja, die angst, die begrijpt bijna niemand, behalve dan de mensen die het ook meemaken of hebben meegemaakt.
vooral de meeste cardiologen begrijpen het niet, die zeggen droogjes dat er geen levensgevaar is, en daarmee is de kous voor wat hun betreft af. probleem opgelost...
ik begreep in die periode ook heel goed hoe bij mensen die misschien iets minder sterk in hun schoenen staan dergelijke angsten tot paniekaanvallen en fobieën kunnen uitgroeien. dat kan ook haast niet anders, zo werken hersenen, je legt verbanden oorzaak-gevolg, ook al wil je dat niet.
......................

inge | 04-06-2007

..........vervolg

mijn eerste hele erge aanval kreeg ik terwijl ik gewoon in de keuken vlees stond te snijden. de eerste dagen nadien moest ik mezelf echt nuchter 'toespreken' toen ik weer achter datzelfde aanrecht ging staan - mijn hersenen lieten weer onmiddellijk het alarmlampje aanflikkeren.

ik ben er ook van overtuigd dat veel mensen waarbij de huisarts laconiek 'paniekaanvallen' of 'hyperventilatie' uit het niets diagnosticeert, simpelweg last hebben van ritmestoornissen - ik kan daar echt boos om worden om dat onbegrip en die bagatellisatie.

mijn eerste zinnetje hier in dit topic was overigens 'dit forum had ik maanden eerder willen leren kennen'.....komt zeker bekend voor :-) ?

inge | 04-06-2007

@ivan : ja, dat zal dan toevallig een andere ivan zijn geweest (die nog op deze pagina gereageerd had, vandaar dacht ik eraan).

ja, ik heb ongeveer hetzelfde 'geluk' gehad : bij mij was de ablatie niet onder verdoving. ze hebben de ritmestoornissen opgewekt (ging heel makkelijk), en tijdens de ablatie verdwenen die plots als sneeuw voor de zon. voor zowel de cardioloog als mezelf het beste bewijs dat die haard wel degelijk de boosdoener was.

Marianne | 04-06-2007

Peter
Heel veel succes met je ablatie morgen! Hopelijk is het deze keer wel succesvol.

Ik ben sinds een aantal weken aan de verapamil en dit werpt duidelijk zijn vruchten af:)
Kan ik weer even vooruit, zonder te denken aan een derde ablatie.

Peter: laat ff weten hoe het gegaan is he.

Groeten Marianne

tjinta | 04-06-2007

hallo Inge,

het is precies zoals je zegt en ik heb zeker regelmatig ook paniekaanvallen erbij . je raakt zo gefocussed op je lijf dat het niet leuk meer is
eigenlijk voel ik me nog het beste als ik werk en geen tijd heb om zo op mezelf te letten
ik ben er wel veel over aan het opzoeken op internet om aangrijpingspunten te vinden om er iets mee te doen .
ik ben er nu achter dat er een relatie is met overgewicht en hoge bloeddruk maar vooral ook een relatie met slaapapneu. ( allemaal wetenschappelijk bewezen)
nou is er ook een relatie tussen overgewicht en slaapapneu. dus ik ga in ieder geval nu echt afvallen. niet meer voor de ijdelheid maar puur voor de gezondheid. ik heb het namelijk 2x snachts gekregen terwijl ik sliep en 1x op de bank zittend na het eten.
ja , zo probeer je maar wat he.............
groetjes maar weer

Hans (32) | 07-06-2007

Hee mede-overslaglijers,

Vorig jaar heb ik ook veel last gehad van overslagen, en uiteindelijk ben ik er achter gekomen wat die veroorzaakten. Nu zijn ze ongeveer weg (minder dan 1 keer per maand nu, was meerdere keren per week).

Dus ik dacht, laat ik mijn bevindingen hier eens melden.

Ik ademde verkeerd. Verkeerd betekent hierbij: Borstademhaling ipv. buikademhaling. Daarbij zat ik ook nogal gespannen.

Sinds ik dit gemerkt heb en (enkele weken) bewust erop gelet heb om steeds via mijn buik te ademen, is het probleem zo goed als weg.

Ik las hier dat veel mensen overslagen kregen op het moment dat ze eraan dachten, dat triggerde mij om het in zoiets te zoeken.

Groeten & veel sterkte/succes

Hans (32) | 07-06-2007

Overigens: Angst voor nieuwe overslagen zorgt voor meer spanning, en spanning zorgt weer voor meer borstademhaling, en zo kom je dus in een vicieuze cirkel terecht.

Je moet er echt enige tijd continu op letten dat je door je buik ademt. Na een paar dagen ga je dat automatisch doen, en dan zul je merken dat het probleem snel vermindert. (Dwz, als de oorzaak hetzelfde is als bij mij.)

Succes gewenst van een "genezen" (zonder pillen of operatie) overslagen-lijder. (En ja, ik weet dat dat zeker niet voor iedereen zal gelden. Maar dit is toch zeker een poging waard zou ik zeggen...)

Peter | 07-06-2007

Hallo, ben maandag t/m woensdag opgenomen geweest voor ablatie in zwolle.

Dinsdag was het dan zover de ablatie. Ik zou eerst een ablatie krijgen volgens de tafkap methode. Toch is het gebleken dat mijn ritmestoornis niet vanuit mijn pulmonale venen kwamen.

Ik kreeg een allergische reactie van de plaatselijke verdoving. Ik werd erg benauwd en mijn hart sloeg op hol. Toen ik het tegengif kreeg was het ook snel voorbij.

Even later stimuleerden ze zo erg een ritmestoornis dat ik moest overgeven. Ik was er behoorlijk ziek ervan.

Toen ze precies gelokaliseerd hadden waar het vandaan kwam, konden ze het dicht branden. Dit is gelukt. Ze hebben nog geprobeerd om een ritmestoornis op te wekken, maar dat is niet gelukt.

Ook heb ik tot nu toe geen ritme stoornis gehad. Heb nog wel een beetje pijn op de borst en af en toe een overslag, maar dat zal in de loop wel minder worden.

De nazorg van de ablatie staan nog steeds geen richtlijnen voor. Ik mag al naar 2 weken rustig sporten en kon daar geen begeleiding in krijgen. Ik moet dus nog even uit gaan zoeken hoe ik dat ga doen.

Blij dat het achter de rug is, al moet dat in de toekomst nog echt gaan blijken.

inge | 07-06-2007

@peter : gelukkig is dat dan toch alweer achter de rug, en met succes dus waarschijnlijk. nee, een ablatie onderga je niet voor de lol, zoveel is zeker :-(.
hebben ze je ook verteld waar je ritmestoornis dan wel vandaan kwam?

@hans : goed dat die buikademhaling zo goed blijkt te werken in het geval van vervelende overslagen ;-).
alleen zit de meerderheid van ons hier met een vervelender ritmestoornisprobleem, waarbij het hart geregeld op hol slaat, en ik vrees dat je dan al moet stoppen met ademhalen voor je hart dat ook doet :-) (*grapje*)

Johan K. | email | 08-06-2007

Hallo beste mensen,
zelf krijg ik (47 jaar) één of twee keer per jaar last van
hartritmestoornissen(boezemfibrilleren). Dit ontstaat tot nu (4 keer) toe altijd s'nachts in mijn slaap. Als ik dan wakker word is mijn hartslag erg onregelmatig en gemiddeld 20 hoger dan normaal. Het boezemfibrilleren stopt alleen na een cardioversie. Ik heb laatst een dag een holter om gehad, maar daar is niets uit gekomen. Ook het schildklieronderzoek en de inspanningstest hebben niets opgeleverd. Ik heb dan ook niet echt een idee waarom ik ga boezemfibrilleren. Eigenlijk heb ik ook niet eens zoveel last van het boezemfibrileren zelf, maar ik vind het vooral vervelend om weer een dag op de hartbewaking te liggen wachten tot dat ik de schok heb gekregen. Daarnaast ben ik ook bang dat ik het tijdens mijn vakantie (in Italië!) ga krijgen. Is er iemand die ook alleen s'nachts in zijn slaap boezemfibrilleren krijgt/kreeg en er alleen vanaf komt/kwam na een cardioversie? Weet je wat je er aan kunt doen om het te voorkomen? Vast bedankt voor je reactie.

Kurt | email | 09-06-2007

Fred,

ik heb zopas (dinsdag) een EFO en ablatie van 1 van de 4 stoornissen ondergaan.
De meest frequent voorkomende stoornis werd weggebrand.De andere 3 stoornissen zijn blijkbaar volgens de cardioloog niet zo ernstig ,ze kunnen verwijderd worden maar dan onder volledige verdoving en een risico op hartstilstand van 1 op 200 tot 400.
Het zou ongeveer 6h duren.De oorzaak is volgens de cardioloog voor 100% van het hardlopen, ik ben een marathonloper(3 à 4 marathons per jaar),mijn hart zou groter en gespierder zijn dan een doorsnee persoon waardoor de geleiding van het hart beter wordt met als resultaat vanaf een hartslag van 140 in enkele sec. >200 en in enkele sec. ook terug naar 140.Volgens de cardioloog mag ik nog lopen maar heel wat minder en niet meer intensief,dus geen wedstrijden nog marathons.Is er iemand die het tegenovergestelde kan beweren??
Volgende week woensdag een afspraak met Dr. J. Verstuyft van de sportmedische dienst op het UZ-Gent voor een 2de opinie, hopelijk positiever nieuws.
Zijn er nog mensen die dit verhaal erkennen???

Hans | 14-06-2007

@ Kurt,

Ik heb begrepen dat ritmestoornissen voorkomen bij 4% van de mensen boven 65 en bij 4% van de duursporters boven 55. Duursport lokt dus waarschijnlijk de stoornissen uit die je anders pas later in je leven zou krijgen.

Zelf mag ik (na ablatie) geen hele en halve marathon meer. In principe mogen wedstrijden tot 15k wel, maar zover ben ik nog lang niet: de weg terug is een lange....

Groet,
Hans

Ingrid | email | 17-06-2007

Hoi allemaal,

Wat had ik deze pagina graag eerder willen vinden! Vanaf mijn 34e tot mijn 39e heb ik met VT's rondgelopen. Ik was geen sporter en de huisarts heeft van allerlei goede oorzaken kunnen bedenken. Omdat ik ook wel erg vaak flauw viel mocht ik uiteindelijk naar de cardioloog. Die heeft er ook nog een half jaar over gedaan maar na een holter onderzoek bleek ik een paar keer per uur een VT te hebben. Ik werd onmiddelijk in het ziekenhuis opgenomen en heb 4 weken aan de hartmonitor doorgebracht totdat ik in Rotterdam een ablatie kreeg. Ik had 4 of 5 haarden.
Nu heb ik alleen nog PVC's. In periodes van weken ben ik doodmoe en doodsbang. Maar zoals anderen onder jullie ook hebben ervaren;" deze zijn niet dodelijk, in tegenstelling tot de VT's, dus kun je mee leren leven".

Ik slik Sotalol en heb behoorlijk last van bijwerkingen. Maar omdat dit van de verschillende medicijnen het beste werkt, houden we het hier maar even bij!

Ik wil iedereen die zijn/haar angst op deze pagina heeft willen delen bedanken. Aan mijn omgeving krijg ik het niet uitgelegd en het is prettig om te merken dat ik toch niet helemaal alleen hierin sta.

bedankt en iedereen sterkte

inge | 17-06-2007

@ingrid : *kijkt verbaasd* : nou nog mooier??!! je moet dus jaren met iets dodelijks rondlopen en tig keer flauwvallen voor je nog maar alleen een keer naar de cardioloog 'mag'?
pfff, geef mij dan maar het belgische systeem : daar stap je op eigen houtje overal zelf naaroe - het heeft zeker zijn nadelen (overconsumptie), maar ook zeker zijn voordelen.

maar, jij zal door de huisarts waarschijnlijk dus als zo'n typisch gevalletje van 'oh-mevrouw-maakt-zich-wat-druk-over-een-hart-niemendalletje' aanzien zijn - ze moesten zich schamen, tssssssss.

wat zijn overigens pvc's ?

Pascal | email | 17-06-2007

Beste mensen,
Ik heb 2 weken geleden zo'n 600volt op mijn rechterhand gekregen en sindsdien had ik naar mijn gevoel hartritmestoornissen. Na een week bij de huisarts langsgeweest maar die kon niets abnormaals vaststellen. Pols en bloeddruk ok. Een week verder heb ik op 't werk bij het controleren van mijn hartslag een overslag opgemerkt. Nog wat meer gestress en na het werk direkt door gereden naar de spoedafdeling waar ze toen 5 extrasystolen per minuut konden vaststellen. Toen heb ik maar meteen een afspraak met de cardioloog gemaakt omdat ik ook wel wil weten of ik die overslagen al had (maar niet gemerkt had) of dat die stroomstoot bij mij de boel op stelten heeft gebracht. Het doet al goed om hier te lezen dat er nog niemand ter plaatse doodgevallen is, want zo voelt het inderdaad soms.
Als ik meer te weten kom(hopelijk goed nieuws) zal ik het hier graag delen

ingr | 17-06-2007

@inge; ja, ik mocht uiteindelijk naar de cardioloog. Hoge bloeddruk, hyperventilatie, wegvallende bloeddruk, mijn (vorige) huisarts heeft het inderdaad afgedaan als onbelangrijk. Erger, de cardioloog kon op hartfilmpjes en echos ook niets vinden. Wilde me ook naar huis laten gaan. Ik heb zelf om de holter gevraagd. Toen die uitslag kwam was het ineens paniek bij de medici en ze snapten maar niet dat ik zelf de ernst er toen niet van inzag!

pvc's zijn premature ventriculaire contractions. het hart maakt dan wel aanstalten om een slag te doen, maar deze loopt dood in het weefsel, dus wordt niet echt gemaakt. Ik mis ongeveer iedere derde slag en de volgende lijkt dan heel zwaar.

inge | 18-06-2007

@ingrid : wat is dan het verschil tussen een pvc en een ves (ventriculaire extrasystole)?

ingrid | email | 18-06-2007

@inge ik ben niet zo goed in ves, maar volgens mij is dat een extra slag. Bij mij worden alle stappen ondernomen om een hartslag te maken, alleen het impuls om het bloed weer verder te pompen ontbreekt waardoor de hele hartslag niet doorgaat. Daarna komt het bloed voor de volgende slag al in de kamer en deze raakt dus behoorlijk vol voordat het bloed verder wordt gepompt. Het hart moet dan harder werken.

inge | 18-06-2007

@ingrid : ik denk dan dat ik die pvc's ook soms heb gehad, tenminste, zo voelde het soms wel. alsof je hart een enorme hap bloed binnenkreeg, en dat niet met een slag *boem* wegpompte, maar eerder iets dat leek op *bwwwwaaoemmmmmmmmm*. alsof het zich serieus verslikte, zoiets ;-) .

Emiel | email | 22-06-2007

Ben een regelmatige sporter (45j) en kreeg in 2003 problemen die eerst conditieproblemen leken. Een foute interpretatie van voor mij onverklaarbare verschijnselen die echter wel aanvoelden als een diepe vermoeidheid door overtraining.Tijdens het fietsen van de klassieker LBL ging ik volledig door het ijs; ging erbij liggen, hapte naar adem en dreigde het bewustzijn te verliezen. Later zijn tijdens een paar fietstesten de volgende stoornissen vastgesteld:
1. flutter
2.atriumfibrilatie
3.overslag (onbehandelbaar)
Nr. 1 is in 2004 effectief weggeableerd in AZM Maastricht met een vriesbehandeling (cryo). Nr. 2 is met een longvenenablatie behandeld, ook met cryo in 2005. Helaas, blijkt deze behandeling toch te zijn mislukt, want inmiddels ben ik alweer meer dan een jaar aan de medicijnen. Inmiddels sta ik weer op de lijst voor een ablatie, nu in UCM Utrecht voor een hittebehandeling van de longvenen. Is er iemand die mij kan bevestigen dat een tweede ablatie de kans op succes vergroot?
De kans op succes zou normaal 60% zijn en bij een tweede behandeling hoger, maar men houdt allerlei slagen om de arm. Zelf aarzel ik enorm, want zo'n ablatie is geen lolletje. Gaarne reactie.

eef | email | 24-06-2007

hallo allemaal,

Ik heb sinds eind april overslagen en ik word er helmaal gsatoord van.

ik kreeg van de huisarts metoprolo voorgeschreven maar daar daalde alleen mijn hartslag en mijn bloeddruk van
mijn overslagen gingen gewoon door.

Heb 2 weken geleden zo'n holter onderzoek gehad en dat wees uit dat ik de hele dag en nacht overslagen heb.
2% van mijn hartslagen zij overslagen.

ik dacht het is misschien van de stress en als ik slaap dan zijn die overslagen ook weg maar nee hoor.
gewoon de hele dag door.

om gek van te worden.

ik word er ook heel angstig van en tsja dan is de cirkel rond.

ik spuit medicijnen tegen Multiple sclerose.
Daar ga ik nu tijdelijk mee stopppen om te kijken o fhet daar aan ligt.

Ik vraag me af of er ook iemand is die de overslagen gewoon 24 uur per dag heeft.
want als ik dat hier zo lees lijkt het wel alsof bijna iedereen het alleen maar een paar keer per dag heeft???

Arie | 25-06-2007

Beste mensen,

Ik probeer ook nog van alles tegen hartoverslagen en tussenslagen ik ben nu gekomen op www.hartoverslag.nl gaat over HISTAMINE verhaal mischien interessant,
Kan nog niet zeggen of het helpt.

Arie,

arie | 25-06-2007

sorry www.hartoverslag.tk

Arie

vincent | email | 27-06-2007

Hallo allemaal,

Mijn naam is vincent en er zitten mij een aantal dingen dwars. Eerst een aantal feiten over mij: ik ben zelf spastish en zit in een elektrische rolstoel. Ik ben redelijk slank. Naast mijn spasticiteit draag ik een corset gezien ik in mijn groeiperiode een scoliose heb opgelopen ( kromme rug). In principe gaat het met mijn mijn gezondheid redelijk goed. Ik ben alleen behoorlijk geschrokken een aantal dagen geleden. Voor een week had ik al wel af en toe een hartbonsje maar die negeerde ik gewoon en verder bleef deze weg. Echter 2 nachten geleden toen ik op mijn rechterzij lag kreeg ik plotseling last van harde hartbonzen die om de 10 seconden herhaald werden. Ik voelde me niet beroert maar ik raakte in paniek gezien de harde bonken en het niet ophield, zelfs al ging ik anders liggen ( op de rug, op linkerzij, op de buik) Het leek een beetje op een aanval, zoals de hik.

vincent | email | 27-06-2007

Na een aantal uren wist ik mij te kalmeren en kon ik sochtends zonder hartkloppingen rustig slapen. De volgende dag had ik in zit ook wel af en toe een hardbons, maar na 1 of 2 bonzen was het weer weg. Door mijn zorgen en paniek voelde ik mij erg beroerd. Ik was bang dat er iets ernstigs aan de hand was. Over de volgende zaken maakte ik mij zorgen:

- Mijn hart is ergens bekneld, of een ader zit ergens vast ( door mijn kromme rug) Dit veroorzaakt de onregelmatige hartbonzen.
- Een ander orgaan zoals maag, darmen drukt tegen mijn hard. ( heb af en toe last van maagzuur)
- Verkeerde manier van eten ( teveel vet, zout )
- Stress

Om mijn zorgen iets te beperken heb ik mijn revalidatiearts gebeld die bekend is met mijn handicap en scoliose voor 20 jaar.

-

vincent | email | 27-06-2007

Hij vertelde mij dat het niet iets ernstigs is en dat het niets met mijn scoliose te maken heeft ( dus geen verknelling). mijn longen zouden eerder bekneld worden dan mijn hart vertelde hij en hij verwees mij door naar de huisarts. Mijn huisarts heeft mijn hartslag gemeten en deze was normaal. Ook hij vertelde dat het waarschijnlijk niets ernstigs is en dat ik het 2 weken moet aankijken. Is het dan nog steeds aan de gang dan wordt ik doorverwezen naar een cardioloog voor nader onderzoek.

De tweede nacht had ik weer hardbonzen, echter dit keer begonnen ze niet gelijk wanneer ik op mijn zij lag, maar pas over een uurtje. Ik raakte dit keer niet in paniek, maar bleef het wel eng vinden. In de vroege morgen had ik bijna nergens meer last van, op een enkele verdwaalde hardbons na.

vincent | email | 27-06-2007

De derde nacht ben ik op mijn rug gaan slapen met mijn hoofdwat omhoog en rug( meestal slaap ik op mijn rechter zij). ik heb toen ruim 2 uur rustig kunnen liggen, pas rond de nacht merkte ik dat als ik mijn nek bewoog of wilde gaan verliggen dat ik af en toe wat hardbonzen voelde. Het verschil was echter dat dit geen aanval was en de bonzen niet achter elkaar kwamen. Het leek dus beter te worden. Ik vraag me alleen af hoe. De volgende dag had ik in zit vorm af en toe nog een hartbons. De vierde nacht had ik helemaal geen last meer van een hartbons, op een paar enkele zwakke hartbonsen na.

vincent | email | 27-06-2007

Het verschil met de laatste paar nachten was:

- Ik lette meer op met eten, heb geen kaas gegeten en vermijd teveel zout.
- Drink alleen maar barle duc water, geen frisdranken meer.
- Ik zorg dat ik vroeg eet en ga niet meer met een volle maag naar bed.
- Ik lig de laatste dagen met mijn hoofdeind wat omhoog in rugligging.
- Ik heb de laatste dagen een paar keer rennies genomen tegen mijn overtollig maagzuur waar ik af en toe last van had

Eigenschappen hardbons:

- variërend van harde tot zachte bons...te voelen in bovenbuik en soms linker hals

Desondanks beide doctors mij vertelde dat het niet een ernstig probleem is, maak ik me nog steeds wat zorgen. Daarom heb ik een aantal vragen voor de kenners.

- Wordt het echt minder, of lag het eerder aan mijn ligpositie?
- Herkent iemand mijn verhaal?
- Kan ik een hartstilstand krijgen tijdens een hartbonsaanval
- 'Hoe kan dit ontstaan zijn ( ik heb geen geschiedenis van hardproblemen) 2 jaar geleden ook weleens een hartbons ervaren maar dit verdween naar een aantal dagen.
- Is het ECHT niet ernstig?

vincent | email | 27-06-2007

Ik heb wel veel vette dingen gegeten de laatste weken zoals: Gemeng gehakt, veel kip, ijstee, indisch, kroepoek.

Als iemand mij wat deskundig advies, info kan geven over wat het geweest heeft kunnen zijn, wat ik met voeding nu moet gaan doen etc. dan zou dat erg fijn zijn.

Bedankt,

Vincent

vincent | email | 27-06-2007

Ik heb wel veel vette dingen gegeten de laatste weken zoals: Gemeng gehakt, veel kip, ijstee, indisch, kroepoek.

Als iemand mij wat deskundig advies, info kan geven over wat het geweest heeft kunnen zijn, wat ik met voeding nu moet gaan doen etc. dan zou dat erg fijn zijn.

Bedankt,

Vincent

Arie | 28-06-2007

Beste vincent

Ik denk als je er over twee weken nog last van hebt je gewoon te laten checken en als de cardioloog niks kan vinden is het waarschijnlijk niet iets ernstig. En dat gevoel in je nek met bonzen zoals jij dat noem komt omdat je grote aderen door je nek lopen Dat heb ik ook.
Maar probeer rustig te blijven hoe moeilijk dat ook gaat.

Emiel | email | 29-06-2007

Beste Vincent,

Ik sluit mij aan bij de mening van Arie van 28 juni. Jouw verhaal over dat bonzen kan ik wel thuisbrengen. Er zijn hartritmestoornissen die juist optreden tijdens rust zoals in ligpositie. Het probleem wordt dan dat je vanwege het heftige gebons niet kunt slapen, dat veroorzaakt ergernis en daarmee is de cirkel rond. Het wijzigen van de ligpositie kan wel degelijk uitmaken; zelf krijg ik er wel eens last van als ik op mijn zij slaap/lig, maar niet als ik op mijn rug lig. Bedenk dat, indien het bij jou om een hartritmestoornis blijkt te gaan, dit -zo deelde mijn cardioloog mij mede- , niet eerder dan bij "mensen zonder hartritmestoornissen" leidt tot een accute hartstilstand. Probeer rustig te blijven.

vincent | email | 29-06-2007

Hartstilstand?

Das een geruststelling...mijn arts vertelde mij daar niets over.

Heb 29 jaar bijna geen extra systolen gehad dus vroeg me af waarom nu ineens wel.

Nu moet ik wel zeggen dat ik pas ben verhuist en mijn hele levensritme is veranderd. Wanneer ik aan de extra harde hartslag denk/angst heb...is de kans groot dat na enkele minuten ik een bons/samentrekking voel.

wel een aantal vragen/feiten

- Kan eten/voedsel invloed hebben op de extra systool
- zijn er Natuurlijke middelen om mijn hart tegen extra systolen te wapenen
- Is het wel een extra systool, of zijn er andere spieren in mijn lichaam die zo kunnen samentrekking.

Ook een aantal andere punten.

- Soms kreeg ik een heftige samentrekking van het hart, nadat ik erg sexueel opgewonden was, en een keer wanneer ik erg schrok van een blaffende hond.

Kan iemand een conclusie trekken?

vincent | email | 29-06-2007

Hartstilstand?

Das een geruststelling...mijn arts vertelde mij daar niets over.

Heb 29 jaar bijna geen extra systolen gehad dus vroeg me af waarom nu ineens wel.

Nu moet ik wel zeggen dat ik pas ben verhuist en mijn hele levensritme is veranderd. Wanneer ik aan de extra harde hartslag denk/angst heb...is de kans groot dat na enkele minuten ik een bons/samentrekking voel.

wel een aantal vragen/feiten

- Kan eten/voedsel invloed hebben op de extra systool
- zijn er Natuurlijke middelen om mijn hart tegen extra systolen te wapenen
- Is het wel een extra systool, of zijn er andere spieren in mijn lichaam die zo kunnen samentrekking.

Ook een aantal andere punten.

- Soms kreeg ik een heftige samentrekking van het hart, nadat ik erg sexueel opgewonden was, en een keer wanneer ik erg schrok van een blaffende hond.

Kan iemand een conclusie trekken?

Ingrid | 29-06-2007

@Vincent

Hi, ik heb verschillende hartfilmpjes en echo's gehad. Nooit iets op te zien. Pas na 4 dagen holter, bleek dat ik VT's had. Een paar per uur en genoeg om me accuut aan de hartbewaking te leggen. Wat ik ermee wil zeggen is dat verschillende onderzoeken verschillende resultaten kan geven. Maar als je gevoel zegt dat het niet klopt, laat svp net zo lang zoeken tot je het weet. Het heeft nl ook veel psychisch effect en dat weer effect heeft op het hart!
sterkte en groetjes.

inge | 30-06-2007

@vincent : emiel bedoelt juist dat je er géén hartstilstand door krijgt (of : er niet meer kans voor hebt dan iemand die geen bonzend hart heeft).

maar, in het algemeen heb ik wel de indruk dat er 'bonzen' en 'bonzen' bestaat, en dat de artsen het alleen maar zo begrijpen dat je een ietsje beter je hart voelt kloppen....

ik heb al allerlei soorten bonzen gehad : het soort bonzen waarbij je op geen enkel moment je polsslag moet tellen, omdat je je hartslag continu heel hard voelt - maar ook het soort bonzen dat eerder op een keiharde dreun lijkt, waarbij ik ahw. raar keek dat mijn hart niet uít mijn borstkas was gesprongen bij zo'n harde 'kaboem'. en zo mogelijk zelfs nog een gradatie erger, waarbij ik zelfs de neiging had om weg te draaien.

voor artsen valt dat allemaal onder bonzen, terwijl dat natuurlijk voor geen meter kan kloppen dat het om hetzelfde type voorval gaat.

Suzanne | 30-06-2007

@ Inge.

Goed omschreven, die ervaringen. Kent er niemand een dokter die het probleem zelf heeft? Eindelijk ééntje die dan begreep waar we het over hebben!!

Groetjes Suzanne.

inge | 01-07-2007

suzanne, je neemt me de letters uit het klavier ;-) . ik wilde er namelijk in mijn vorige bericht net hetzelfde bijvoegen : er is maar één manier om ooit te weten te komen waar al deze 'rare dingen' door veroorzaakt worden, en dat is een numerus clausus instellen voor de specialisatie als cardioloog/ritmoloog : als je zelf nog geen uitgebreide ritmestoornissen gehad hebt, kom je er niet in :-) !

vincent | email | 01-07-2007

Nou een mega hartknal heb ik gelukkig nog niet gehad, wel af en toe een heftige hartspiertrekking, maar niet met een gevoel dat mijn hart eruit springt.

Het is meer een gevoel van een soort spiertrekking, die ik het meest voel als ik op mijn rechterzij lig. Maar ook niet elke nacht, dus dat is ook weer zo vaag. De spiertrekking voelt in eerste instantie in mijn bovenbuik, bij mijn slokdarm in de buurt. Meestal heb ik ook het gevoel dat ik veel lucht dan moet opboeren.

De paniek is gelukkig weg, en de Extra harde hartsamentrekkingen zijn ook minder, maar het is nog niet verdwenen. Zal wel moeten slijten.

Ben alleen nog in twijvel, of eten/voedsel ook van invloed kan zijn? Of dat het alleen maar stress is.

Groet,

Vincent

hit counter

Geef hier een reactie

tekst

naam

e-mail

Dit veld s.v.p. leeg laten

Vind jij jouw vakantie ook tussen deze 4311 vakanties?

Een kadootje voor een hardloper? Een proefabonnement op Runner's World het meest gelezen hardloopmagazine - 5 nummers voor EUR 15,-