danny | 17-02-2010

Amanda , bedankt voor de goede bedoelingen.....(al snap ik het niet allemaal ) het is mij iets te zweverig

de reacties van Atilla en Harry passen beter bij mij , die zijn wat praktischer
ik ga de tips van hun in de praktijk toepassen en proberen negatieve gedachten te vermijden en om te buigen naar iets positiefs...bijv niet: ik moet nog zo lang en ben al zo moe , maar wel:ik hoef dit nog maar 20 min vol te houden

Amanda | email | 17-02-2010

Het kritisch omgaan met je taal kan je ook helpen. Klinkt misschien gek, maar als je zegt dsat je lui bent zullen prcessen in je lichaam in werking worden daaraan zullen voldoen. Dat werkt zo met alle belemmerende woorden. Denk aan het verschil tussen iets heel moeilijk vinden of bijvoorbeeld nog niet zo makkelijk. Of ik ga proberen het te veranderen ipv ik ga veranderen. Bij proberen impliceer je en geef je jezelf een signaal dat het ook wel eens niet zou kunnen lukken. Misschien denk je nu, ja lekker en als het dan alsnog niet lukt... dan kun je het opnieuw doen... met de kennis die je dan hebt. Hoe je overtuigingen loslaat?Je kunt je overtuiging helemaal doorvoelen (in moment van stilte voor jezelf), daarna beschrijven op papier... en dat verbranden (maak daar een mooi ritueel van zodat je echt afscheid neemt van die belemmering). Het is wel belangrijk dat je gemotiveert bent, je moet er aan toe zijn. Als je het nl hebt losgelaten kun je ook niet meer vluchten in de woorden of gedachten: ik kan nl niet zo diep gaan, of ik ben in het mentale stuk nu eenmaal niet zo goed. Wat je ook kunt doen is een goede coach in de arm nemen... ik ken er nog wel een :)
Suc6!!

Harry | 11-02-2010

visualiseren kan heel goed helpen, stel je jezelf voor in een moeilijke wedstrijd/trainingssituatie en zie hoe je hier op een adequate manier op reageert. Voel hoe je je hier bij voelt, merk de beelden en geluiden op. Herhaal dit keer op keer en je zult zien dat je vervolgens in het echt ook op een adequate manier reageert.

danny | 10-02-2010

ik snap dat heel goed Amanda, je zegt het heel duidelijk en simpel
en ik ga hier ook op proberen te trainen (jezelf harden..)

alleen ....je kan geen knopje omzetten in je kop ,en dat maakt het zo verdomd moeilijk!!

Paul | 10-02-2010

@ Amanda,

geef eens wat concrete tips dan

Amanda | email | 09-02-2010

Volgens mij is de grootste winst te halen door je negatieve overtuigingen over jezelf en je loopvermogen/prestaties los te laten.
Zolang je jezelf laat geloven dat je een luie loper bent, je mentaal niet sterk bent en niet diep kunt gaan... zul je met welke training ook niet je doel behalen. Zoek de oplossing voor een mentaal probleem ook in de mentale hoek en niet in de fysieke hoek.
Veel topsporters werken met mental coaches en dat levert hen erg veel op!!! Als amateur kun je ook veel bereiken door het zetten van mentale stappen (en loslaten van belmmerende overtuigingen)
Suc6!

Attila | 09-02-2010

Misschien is de juiste strategie:
Beginnen met een tempo voor een 3 km wedstrijd. Dan win je veel op je 10 km tempo.

Helaas is het dan zo dat je na 3 km kapot bent en instort. Je meot dan de laatste 7 km strompelend naar de finish komen.
Je kunt het ook proberen in je 5 km tempo. Dan ga je pas na 5 km dood en dan hoef je er nog maar 5 ????.
Of is het misschien beter om te beginnen in een tempo net iets onder je gemiddelde 10 km tempo ? En bij 5km gaan versnellen na je 5 km wedstrijd tempo ? Dan ben je waarschijnlijk bij km 9 nog net in staat om het tempo vol te houden. Alle kans dat je dan een PR loopt.

danny | 09-02-2010

ja , zoals ik al eerder zei die 10K is wat dat betreft het koningsnummer
direct vanaf de start in heel hoog tempo knallen........
ik loop 39 .20 min en op de 16 K 1.05 uur

je zou moeten zeggen die 10 kan veel harder..maar dat is juist mijn makke , ik kan het (nog) niet ...aankomend seizoen ga ik het wel proberen om nog dieper te gaan en maar eens 'gokken' op een snellere start

Paul | 09-02-2010

@ Dave
Ik snap het. Op die manier heb je het gevoel dat je alles geeft. Dat is ook super vet.

Maar het voordeel van mijn methode is dat je op het eind er net zo goed dood kunt gaan. Een gelijkmatiger tempo in een wedstrijd is fijn omdat je makkelijker kunt sturen. Als je na 12 a 14 km merkt dat je tempo te langzaam is, kan je ietsje versnellen en scoor je tijdswinst.

Dave | 08-02-2010

@Paul

Misschien heb je gelijk Paul.
Als ik me voorneem om rustig te beginnen gaat het al mis bij de start.
Het is niet zozeer dat ik als eerste wil finishen, maar ik wil mijn pr dan verbeteren.
Dan denk ik dat als ik bij de eerste groep mee ga dat ik de tempo langer en hoger vol hou dan als ik in een langzamere groep zou mee lopen.
Ja en misschien kan ik in dat langzamere groep wel langer de tempo vol houden.
Maar goed ik heb wel een voldaan gevoel als ik toch wel alles gegeven heb en het geprobeerd heb.
En hardlopen zal ik zeker daardoor niet minder leuk vinden.

Bedankt nog voor je tip

Bas | 06-02-2010

Vorige week zondag heb ik in een groep 25 km gelopen. Wat me opgevallen is, is dat het gemakkelijker loopt en je makkelijker kan doorzetten als het even moeilijker gaat. Dit ten opzichte van 25 km alleen lopen.

Pietje S | 06-02-2010

@Danny

Je hebt gelijk, ik moet hier op het forum ook niet wezen.

Pietje S | 06-02-2010

@Danny

"ze lieten zelf op tv zien hoe ze je neppen" heb ik iets gemist? Waar kan ik hier over iets meer vinden? Heb je een link naar een video?

"je struint het hele forum" hoeveel berichtjes staan onder mijn naam vermeld?

danny | 05-02-2010

pietje , ik vind jou antwoorden vervelend ,je struint het hele forum af en geeft irritante antwoorden... (lezers... kijk ook even bij topic: vrouwen ,afd:mannen? )nu ook weer over een operatie zonder narcose....is allang achterhaalt man!! doorgestoken kaart ,ze lieten zelf op tv zien hoe ze je neppen

nou.. stop met jezelf belachelijk te maken en zeg iets zinnigs

Pietje S | 05-02-2010

@Paul,

De operatie is opgenomen op video.
En is uitgezonden op tv.
De vrouw die de operatie onderging en de "goeroe" werden nog geïnterviewd.
Beiden waren Nederlanders.

Iets in scene zetten in een werkelijke operatiekamer met alles erop en eraan lijkt me onwaarschijnlijk.

Ik heb het hier niet over de zo genaamde feak-darmoperaties.

Het was een operatie aan haar hand.
Maar toch, het was geen kleine ingreep.

Hoe dan ook.
Ik denk dat je het met me eens ben dat pijn verdragen te leren is.
Als je vecht op leven en dood dan kan je ook pijn verdragen.
Dan zet je ook een bepaalde schakelaar in je hersenen om.
Zo iets kan tijdens het rennen ook.

d | 04-02-2010

ik heb laatst een stuk gelezen over Emile Zatopek...
ik heb zoveel bewondering/respect voor deze man gekregen, nu we het toch over het mentale
hebben , deze man was hier de koning in!!

- hij was 1 vd eerste die met de interval trainingen begon
- deed soms 80 x 400m per training !!!
- trainingen met zn vrouw op zn rug ,hahaha
- of sprinten, hield hij zn adem in...hier is hij mee gestopt omdat hij steeds bijna flauwviel

erg spartaans maar wellicht innovatief voor die tijd,

pj | 03-02-2010

Ik denk dat mensen die zeggen mentaal zeer sterk te zijn vooral ook zeer goed getraind zijn en daardoor ook topprestaties kunnen neerzetten. Alleen al het kunnen volgen en uitvoeren van een schema vereist een bepaalde discipline. De sporter die dat opbrengt heeft dus al een sterke instelling. Mentale kracht heeft m.i dan ook alleen zin als het lichaam kan volgen..............

Paul | 03-02-2010

@ Pietje

ik als leek zeg dat pijn komt doordat zenuwen in je lijf het niet eens zijn met wat er in de buurt van hen gebeurt.
Dat mensen operaties kunnen ondergaan zonder narcose moet je niet geloven. Dat is nonsens:).

@ Dave
ik hoor vaker mensen vertellen dat ze heel diep kunnen gaan tijdens wedstrijden, maar dat ze het daardoor niet meer leuk vinden. Je zou zeggen dat als je in het begin met een kopgroep mee loopt en vervolgens na 6 km instort, het dan toch niet goed is. Je tempo is met een eindtijd van 1.06 op de 16.1 km ongeveer 4.08 of 4.10 per km. Mijn tip is om eens een stuk dijk of iets te zoeken met kilometeraanduiding. Daar kan je dan bijvoorbeeld een stuk van 1 of 2 km rennen op je wedstrijdtempo om eens te kijken hoe dat voelt.
Behalve dat het je leert wat je ideale tempo is, zorgt het ook voor de nodige tempohardheid.

Pietje S | 02-02-2010

@jankertje

"hoe sterk kun je mentaal staan als het lichaam uitgeput is?"
Heel ver. Dat zit in de mens. Wij willen overleven kost wat kost. Zoiets kan je ook toepassen in een wedstrijd.

Waarom kunnen mensen met behulp van een "meditatie goeroe" operaties ondergaan zonder nacose?

Wat is pijn eigenlijk?

jankertje | 01-02-2010

Als ik in een wedstrijd heel diep moet gaan en alles pijn doet, komt toch de vraag waar je het voor doet. Vooral als de tussentijden niet kloppen met het doel wat er gesteld is wordt het moeilijk om gemotiveerd te blijven. De lichamelijke pijn wint het bij mij uiteindelijk wel van het mentale gedeelte en laat ik het los.
Het vreemde is dat tijdens de finish van een marathon alle mentale grenzen schijnbaar verdwijnen, ik wordt altijd wat emotioneel dus hoe sterk kun je mentaal staan als het lichaam uitgeput is?

Dave | email | 01-02-2010

Gisteren een wedstrijd gelopen,16,1km.
Mijn gewoonte is om te hard van start te gaan.
Ik weet dat ik het misschien wel moet opbouwen, maar omdat ik met de voorste lopers de eerste 6km kon bijhouden heb ik toch wel een prima tijd gelopen.
Tja kapot ging ik wel na de eerste 6km, maar ik heb het wel geprobeerd.
Ik moet dan herstellen en de laatste 4 km kan ik dan weer een tandje bij zetten.
En ja, dan kom ik zeker kapot over de finish.
Ach misschien de volgende wedstrijd als een locomotief weggaan?Heb trouwens over de 16,1km een tijd van 1uur en 6min. gelopen. ach toch niet slecht.herkend iemand dit?

Bas | 01-02-2010

@Fred, over welke afstand heb jij het?

Pietje S | 01-02-2010

Ja, het is maar de vraag hoe diep je lichamelijk en vooral geestelijk wilt gaan.
Als je geestelijk diep wilt gaan dan is een wedstrijd niet leuk meer.
Er bestaan mentale trainingstechnieken, die kan je ook op het internet vinden.
Zo'n training begint met ontspanningsoefeningen. Daarna visualisatie.
Niet iedereen kan zich deze techniek eigenmaken. Het is al heel mooi als je de ontspanningsoefeningen onder de knie zou kunnen krijgen. Je kunnen ontspannen is al heel wat. Het is zeer de moeite waard om je hierin te verdiepen. Het levert altijd is op.

Peter | 31-01-2010

Ik pak 4 minuten winst op een halve marathon als ik helemaal naar de klote ga.
Het zijn alleen niet van die mooie tijden die jij hebt ( namelijk 1.41 ). Bij 12 km/uur heb ik nergens last van, ga ik sneller dan heb ik het de laatste paar kilometer behoorlijk zwaar.

tom | 31-01-2010

knap hoor fred, dan zit het mentale bij jou wel goed!, je kan dan lang afzien!
lig je dan niet de rest van de dag voor dood op de bank met een schaal borrelnootjes

Fred | 31-01-2010

Ik vindt het juist lekker om helemaal naar de kloten over de finish te gaan. Geeft mij een heerlijkk gevoel voor de rest van de dag. Ik kan juist heel moeilijk behouden lopen. Een eindsprint zit er bij mij dan ook nooit in. Ik vindt dat je dan te langzaam tijdens de gehele wedstrijd hebt gelopen.

danny | 30-01-2010

hahaha Atilla, ik ik maar denken ...hij doet dit een aantal keer per training!!
ik was kapot man!!...hahaha

ik heb het verkeerd begrepen/gelezen ,(hoe kom ik erbij..)..

ik ga het nu goed oppakken ..Atilla, groetjes

Hans | 30-01-2010

Zorg ook dat je training een pyramidevorm kent.

Veel rustige km's, iets minder vlotte km's en nog minder snelle km's. Zo werken alle toptrainers.
De harde tempo's hoef je alleen in een interval te trainen.

Een blokkenntraining (snelle duurloop met tempowisselingen) gaan vaak tot maximaal Z2/Z3.
Z4 is 10km wedstrijdtempo.

Dus loop je 10km in 40min dan is 20min-11kmh/20min-13km/h/20min-11kmh een uitstekende tempotraining.

Op 10km tempo en harder lopen zou ik alleen in de korte intervallen.

Attila | 30-01-2010

Danny,

Zorg dat je je trainingen niet te zwaar maakt.
De kombinatie met een duurloop kan. Maar dan moet je wel je tempo goed kiezen.
Je loopt nu ca 4 min. zeg je. D.i. m.i. je 10 km tempo. Dat is net te hard voor deze trainingen. Je mag dit dan niet sneller doen dan 4:11 - 4:18 per km.
Het gevaar door deze hoge intensiteit is overtraining en blessure.
Daarnaast is het beter niet ommiddelijk zo'n lang interval (10 min) te kiezen. Je kunt dit beter met 8 of 6 maal 2 min doen.
Je gaat onzettend verzuren je lichaam moet hier aan wennen. Door dit gelijdelijk te verlengen kun je ook makkelijker wennen aan de inspanning.

succes

danny | 30-01-2010

jaja, de tip van Frenk lijkt mij een hele goeie!!, dit ga ik ook doen.

gistermiddag heb ik een ATILLA (zie zijn reactie hieronder) training gedaan

duurloopje van ong 16k (ruim 12 pu)
en tijdens , 2 x 10 min /en 1x 5 min op wedstrijdtempo (voor mij is dat rond de 4 min per km)..........dit is echt zwaar zeg! maar een prima training die ik zeker vaker ga doen...thanx A

de 10k is idd veruit de moeilijkste afstand vind ik , de 5 ros je wel door en hark je het laatse stukkie er ook wel bij

andere afstanden zijn wel redelijk in te delen en in stukken te hakken.

spreek jullie nog

floris | 29-01-2010

dit doe ik altijd

Bij een training kijk ik pas op mijn horloge als ik dik over de helft ben.

beppie | 29-01-2010

Haha hoe herkenbaar ! Leuk om al die reacties te lezen. Ben blij dat ik niet de enige ben die hiermee worstelt. Ik verbaas me erover dat m'n lijf het meestal allemaal prima vind maar het is echt mn hoofd dat langzamer wil of de training wil inkorten.

Ik probeer ook altijd de afstand af te tellen,nadat ik over de helft ben, 'nog maar 9 km ' klinkt anders dan 'al 11 km pfff' !

Frenk | 29-01-2010

Heel herkenbaar.
Voor een goede tijd moet je singnalen kunnen negeren die vrij vroeg aangeven "dat je het zwaar kunt gaan krijgen".

Vreemd genoeg heb ik wel eens het gevoel dat ik een tandje lager wil gaan lopen, terwijl als ik me concentreer op het echte gevoel in het lichaam (en niet de signalen in het hoofd) dat de vermoeidheid best mee valt.

Wat bij mij helpt: denk ik tijd en niet in afstand.
Als ik in een wedstrijd een ritme te pakken heb en denk: "dit hoef ik maar xx minuten vol te houden", dan is dat psychisch lichter dan wanneer ik de hele route in gedachte naloop.
Want dan krijg je gedachten als: "ik ben nu pas hier, de weg door het park moet nog komen, daarna dat zware stuk over de dijk etc).

Ik concentreer me dus op een bepaalde inzet een xx-tijd volhouden.
Een marathon is voor mij (vergeleken met korte wedstrijden) een relatief ontspannen tempo 3 uurtjes volhouden.
Als ik tegen een zware route van 42km op moet kijken, dan ga ik kapot.

Bas | 29-01-2010

Als ik op een 10 km een bepaalde tijd in mijn hoofd heb, en kom er tijdens het lopen achter dat mijn beoogde tijd niet meer haalbaar is krijg ik tegenzin. Ik laat dan al snel mijn koppie hangen.

Op de marathon vecht ik vooral tegen mezelf tussen 34 en 39 km daarvoor en erna heb ik nergens last van. Mijn lichaam wil dan het liefst stoppen maar mijn geest wil dat niet toelaten. Die tweestrijd vind ik mentaal best zwaar.

danny | 29-01-2010

bedankt voor jullie reacties!
met name de reactie van Atilla die zal ik zeker in de praktijk eens toepassen.

hier een kleine opsomming van de 'fouten'
die ik het afgelopen jaar gemaakt heb tijdens het lopen van een wedstrijdje

- ik heb al zo lang keihard gelopen en mijn best gedaan ,ik mag best een versnelling lager.

- (tijdens een halve m) ik heb eerder al gewandeld om te drinken, dan wandel ik nu weer een stukje (dat maakt ook niet meer uit)..hier heb ik trouwens later echt veel spijt van gehad (slapjanus).

- ach ik ben zo moe,kan niet meer.. , is die eindtijd echt zo belangrijk ???

ik heb trouwens al eerder eens gehoord dat negatieve gedachten ,in je nadeel werken
zodra je denkt Whow wat ga ik goed zeg!!,ga echt snel!! werken zeker in je voordeel

heel wat filosofisch geklets ik weet het,maar wel eens de moeite waard hierbij stil te staan ,beetje een ondergeschoven kindje

beppie | 29-01-2010

Goeie ! Ik zit daar de laatste tijd ook wel mee te worstelen, vind dat ik makkelijk opgeef (rustiger aandoe)
Heb laatst wel mn pr op de 10 km verbeterd en dat was dus 10 km lang vloeken en schelden en discussie met mezelf voeren, toch ben ik blijven lopen in het tempo dat ik wilde aanhouden, ik heb geen minuut genoten van de loop maar.... ik was natuurlijk supertrots en intens tevreden met mezelf na afloop !Dat maakt wel dat ik mezelf uiteindelijk mentaal wel aan het 'hardden' ben, ik weet dat de voldoening nadien komt maar het kost moeite !
Ben ook meer gaan intervallen en merk dat het helpt om mentaal sterker te worden.

Jacob | 29-01-2010

Hoe langer de afstand, hoe meer je ook mentaal sterker moet zijn.

Bert | 28-01-2010

Als je heel diep gaat kan de voldoening na de finish ook extra groot zijn. Dus het advies om maar nooit in het rood te gaan omdat je toch niet naar de OS gaat, dat zou ik in de wind slaan.
Heel diep gaan zorgt er ook voor dat je het in de trainingen steeds gemakkelijker krijgt.
Een duurloop wordt dan iets wat voor de meeste mensen een avondwandelingetje is.

Mike | 28-01-2010

Interessant topic!
Het metale is minstens zo belangrijk dan het lichamelijke. Signalen in je lichaam detecteren heel vroeg stress. Snel zijn degenen die het talent hebben om dan door te bijten. Ik ben ook een vrij luie loper, zou eigenlijk harder moeten durven.

Attila | 28-01-2010

Danny,

Mentale hardheid zijn wel te trainen.
Het zoeken is naar het vermogen om pijn/ongemak langer vast te houden.

Dit doen we vaak door tempoduurlopen in het schema in te voegen.
Je loop daarbij intervallen op je wedstrijdtempo 15 km. of marathon tempo.
Dit kan je varieren in vele vormen. b.v 8 herhalingen van b.v 4 min en 2 min dribbelpauze de tijd kun je opvoeren naar b.v. 8 min (als marathon voorbereiding)
Je kunt ook 3-4 maal 3-4 km lopen op dit tempo met b.v 5 min dribbelpauze.
Dit zijn trainingen onder belastende omstandigheden die je leren het ongemak te verdragen. ( wil je je prestaties verbeteren moet je wel uitgaan van de gewenste tijden en niet van je huidige prestaties)
succes

danny | 27-01-2010

bedankt voor je reactie , nee ik zou toch graag eens willen kijken waar mijn grenzen liggen ,gewoon voor de (sportieve) grap

ik zal nooit in de buurt komen van een podiumplek en ik wil dat ook niet...

maar vroeg me af of je je mentale hardheid kan trainen,of heb je dat gewoon wel/niet in je

Filo...... | 27-01-2010

Sommige mensen willen nu eenmaal geen pijn lijden, en dat zou ook niet moeten bij zoiets moois als hardlopen. Maar de competitie maakt emoties los die dat echter wel in de hand werken en daardoor sommigen wel in het rood gaan. Je loopt mooie tijden, de meesten van ons redden dat niet en wat levert je 1minuut winst op? Waarschijnlijk toch pijn lijden, vast geen podiumplaatsen. Dus vraag het je niet af maar geniet van je talent.

d (danny) | 25-01-2010

ik ben trouwens niet de d die ook op het vorige topic gereageerd heb